“Maar mijn vriendin gebruikt dit en bij haar werkt het goed. Waarom doen we dat dan niet bij mij?”
Een vraag die ik regelmatig hoor in mijn spreekkamer.
En eigenlijk vat deze vraag precies samen waarom de perimenopauze soms zo ingewikkeld kan zijn. Ik noem het weleens het perimenopauzedoolhof.
Want wat bij de ene vrouw goed werkt, kan bij een andere vrouw weinig doen. Of juist andere klachten geven.
Waarom werkt hetzelfde niet voor iedereen?
Tijdens de perimenopauze veranderen je hormonen. En niet alleen in de zin dat ze steeds lager worden. Vooral de schommelingen kunnen groot zijn.
Ook de klachten kunnen daardoor wisselen.
De ene periode heb je vooral last van slecht slapen. Vervolgens kun je wekenlang vooral last hebben van angst, prikkelbaarheid of een opgejaagd gevoel. Daarna staan opvliegers of nachtelijk zweten meer op de voorgrond.
En ondertussen kan je menstruatiepatroon veranderen.
Dat maakt de perimenopauze voor sommige vrouwen behoorlijk onvoorspelbaar.
Daar komt bij dat iedere vrouw anders reageert op hormonale veranderingen en op hormoontherapie.
Wat bij je vriendin werkt, hoeft dus niet bij jou te werken
Het is heel begrijpelijk dat je denkt:
“Als dit haar zo goed helpt, waarom probeer ik dat dan niet?”
Maar hormoontherapie is geen standaardrecept dat voor iedereen hetzelfde werkt.
Er zijn verschillende soorten oestrogenen, verschillende toedieningsvormen en verschillende doseringen. Daarnaast kan ook de manier waarop je lichaam reageert in de loop van de tijd veranderen.
Daarom kijk ik bij hormoontherapie niet alleen naar het middel, maar vooral naar het totaalplaatje.
Welke klachten heb je?
Hoe veranderen die klachten gedurende je cyclus?
Wat gebruik je op dit moment?
Hoe reageer je daarop?
En wat willen we bereiken?
Soms zit het verschil in de details
Bij sommige vrouwen kan een relatief kleine aanpassing al verschil maken.
Bijvoorbeeld een andere dosering, een andere toedieningsvorm of een verandering in de manier waarop de behandeling wordt opgebouwd.
Dat betekent niet dat hormonen tot op de millimeter moeten worden “afgesteld”. Wel dat het soms belangrijk is om goed te kijken hoe iemand reageert en de behandeling daarop aan te passen.
Ik noem dat graag fine-tuning.
Niet steeds maar meer hormonen geven, maar zoeken naar een behandeling die past bij de klachten, de levensfase en de reactie van de vrouw.
Het perimenopauzedoolhof uitkomen
Het lastige van de perimenopauze is dat je soms zelf niet meer weet wat nu eigenlijk de oorzaak is van wat je voelt.
Je probeert beter te slapen. Je gaat gezonder eten. Je sport meer. Je probeert minder stress te hebben. Misschien krijg je medicatie of hormoontherapie.
En toch blijft het zoeken.
Dat kan ontzettend frustrerend zijn.
Juist daarom kan het helpen om niet alleen naar één klacht te kijken, maar naar het hele patroon. Wanneer begonnen de klachten? Hoe verlopen ze? Zijn er veranderingen in je menstruatie? Wat gebeurt er wanneer je behandeling verandert?
Zo ontstaat er steeds meer inzicht in wat er bij jou speelt.
Maatwerk betekent ook: blijven evalueren
Een behandeling hoeft niet meteen perfect te zijn.
Soms moet je even tijd nemen om te beoordelen wat het effect is. Soms is een aanpassing nodig. En soms blijkt een behandeling uiteindelijk niet goed bij je te passen.
Dat is geen mislukking. Het is onderdeel van het zoeken naar wat voor jou werkt.
De perimenopauze is voor sommige vrouwen een zoektocht. Maar je hoeft die zoektocht niet alleen te maken.
Heb je het gevoel dat je vastloopt in het perimenopauzedoolhof en wil je samen kijken naar je klachten en de mogelijkheden? Dan kun je via mijn website een afspraak maken.